Inni o religii #5

Stary ksiądz przytulił Adasia.

– Dziecko drogie, takie noce zdają się trwać wiecznie, gdy tracimy nadzieję. Wstanie słońce. Obudzisz się. Wrócą twoi rodzice. Zobaczysz.

Adaś bardzo chciał mu uwierzyć. Ale wiedział, że księża opowiadają o różnych dziwnych rzeczach, których naprawdę nie ma, tylko że nie można mówić, że ich nie ma.

Źródło: Jacek Dukaj – “Wroniec”

Cytat ciekawy z dwóch powodów: Adaś ma mniej niż 7 lat, a autor wcześniej podkreślił rolę Kościoła w okresie PRL-u.

2 thoughts on “Inni o religii #5

  1. Biorąc pod uwagę całość twórczośći JD, nie wyciągałbym stąd wniosków o światopoglądzie autora. Tworząc postać Adasia (takie swoje nie do końca alter-ego, o ile dobrze pamiętam wstęp) wziął pod uwagę fakt, że dzieci nie myślą abstrakcjami.

    Like

  2. Myślę, że całkowicie rozminąłeś się z moimi intencjami. Nigdzie nie wyciągam nic na temat autora, a wiek dziecka podkreśliłem, aby pokazać, że pomimo pozornej niedojrzałość, dość trzeźwo ocenia rzeczywistość (jak to dzieciaki w dowcipach często robią).
    Weźmy twoją opinię: “dzieci nie myślą abstrakcjami” (IMHO: nie do końca prawda, co ta książka też dowodzi) – nie bawi się w wiarę, ale jednocześnie jest świadomy, że nie może głośno zaprzeczyć tej całej abstrakcji.

    Like

Comments are closed.