Suka (2008)

Od czasu, kiedy zagrałem w grę S.T.A.L.K.E.R. interesuję się również utworami związanymi z tą grą. Zaczynają oczywiście od książki braci Strugackich “Piknik na skraju drogi”. To nieco dłuższe opowiadanie, w sumie, choć bardzo dobre swoją drogą, pozostawiło mi uczycie niedosytu. Gra opisywała głównie tylko to, co się dzieje w Zonie, książka tą kwestie marginalizowała, skupiała się na tym, co działało się z bohaterami poza Strefą.

Na polskim forum gry S.T.A.L.K.E.R., natknąłem się na komiks dzisiaj przeze mnie opisywany – “Suka“. Za scenariusz odpowiada Jelena Woronowicz, a rysował go Andrij Tkalenko, tłumaczenie: Paweł Timofiejuk. Jest to dość krótki zbiór trzech opowiadań, właściwie, to opowieść jest jedna (“Cienie przeszłości“), tylko poprzedzona czymś na rodzaj przestawienia świata (“Martwy sezon“), oraz prezentację samej bohaterki (“Proch do prochu“). Ten ostatnio, o ile zna się angielski, można obejrzeć na stronie, podanej poniżej.

Główna bohaterka jest stalkerką, o wdzięcznym pseudonimie Suka, “pracującą” w pozostałościach Moskwy. Tak złośliwie się złożyło, że kosmici – tak, komiks ten jest wzorowany na książce, nie na grze – wylądowali sobie w stolicy Rosji, co w wyniku spowodowało rozpad tego państwa. Samo miasto jest obecnie wymarłe, otoczone patrolowanym przez wojsko murem. Fabuła rozpoczyna się, gdy zabity zostaje towarzysz Suki – Kaban. Jego śmierć nie była przypadkowa, komuś bardzo zależało na czymś, co on posiadał. Ta historia nie została do końca wyjaśniona i będzie ona prześladować bohaterkę w kolejnych częściach, jak i prawdopodobnie w kolejnych albumach serii zapewne. Główne opowiadanie zbioru opisuje podróż po Strefie Suki i dziwnego człowieka, który szuka zaginionej córki.

Jeśli chodzi o samą Strefę, to jest ona, jak i w książce, czy w grze, niebezpieczna. Niezupełnie wyludniona, bo albo łażą po niej stalkerzy, albo wojskowi. “Żyją” tu też jej ofiary. Oprócz różnorakich anomalii, wydaje się, że w Strefie działa coś posiadającego świadomość i realizującego pewne swoje cele, oddziaływując na ludzi, np. po przez sny. Ten motyw nie obecny był ani w książce, w grze również, choć to sprawa dyskusyjna.

Taka ciekawostka: Suka używa kuszy w walce na odległość i noża. Nie wiem, czemu akurat kuszy, może nie lubi robić hałasu, a może autorzy przesadzili z oryginalnością. Przyznać trzeba, że to w sumie to do niej pasuje.

Rysunek jest ładny, w odcieniach szarości, zresztą samemu można zobaczyć. Komiks na okładce ma cenę 32 zł, ale można go kupić obecnie taniej.

Jak dla mnie, choć historia jest ciekawa, to jednak całość jest zbyt krótka. Wolałbym kupić od razu grubszy tom, niż przeczytać całość w godzinę i jeszcze długo czekać na kolejną część przygód, która podobna, ma wyjść gdzieś w tym roku…[1]. No właśnie, nie mogę się doczekać, ale autorzy zapewniają, że pracują już na częścią kolejną. Na pewno do niej sięgnę.

Linki

Przypisy

[1] bazując na tej zapowiedzi: Suka 2.